De Inspiratiekamer

Is creatieve inspiratie besmettelijk?

Sabine Bertuch — Tue, 09 Mar 2010 20:20:42 +0000

~ Gastblog Sabine Bertuch ~

Voordat ik deze vraag beantwoord eerst een creatieve omweg…

Toen ik zo’n 20 jaar geleden weer deel ging nemen aan het arbeidsproces, wilde ik vooral één ding: me bewijzen. Bewijzen dat ik een goede docente, goede moeder en goede echtgenote was. Mijn passie is en was talen, dus wilde ik het verschil voor de leerlingen maken. Al snel ontwikkelde ik me tot een “didactisch beest “zoals mijn collega’s me noemden, al snel was dit niet meer genoeg voor me. Ik wilde meer: macht, invloed en vooral herkenning. Toen ik dat bereikte, moest ik van mezelf weer iets nieuws: dus maar een eigen bedrijf in talen oprichten, naast een drukke managementbaan op een school. Al snel eindigde het succesverhaal omdat mijn lichaam niet meer wilde. Gelukkig niet zo ernstig achteraf, maar voor mij aanleiding om mijn leven drastisch te veranderen!

Het roer om zal ik maar zeggen letterlijk en figuurlijk. Ik ontmoette in Spanje een kunstenaar uit Eindhoven die aan de Costa Brava woont en werkt! Al tijdens de eerste minuten van onze ontmoeting wist ik deze man zal het verschil in mijn leven maken. Mijn omgeving reageerde in de trend van “op hol geslagen hormonen” en “daar krijgt ze spijt van”.

Deze man, mijn huidige levenspartner John, had en heeft een heel andere visie op het leven dan mijn omgeving en ik. Bovendien maakt hij prachtige schilderijen en is hij een multitalent op grafisch gebied. Hij kan uren praten over schilderijen, boeken, films en muziek en heeft altijd nieuwe ideeën die hij dan ook gaat omzetten. Door hem kijk ik anders naar het leven: luxe, carrière en zekerheid zijn niet meer belangrijk. Passie voor elkaar en ons vak, liefde voor onze kinderen en vrienden, lekker leven zoals het moment ons dat ingeeft zijn nu de drijfveren. Sinds ik hem ken schrijf ik eindelijk weer, neem ik tijd om ook in mijn bedrijf naar nieuwe wegen te zoeken, ontmoet ik vooral creatieve mensen.

Gisteren zei een klant tegen mij: “Wat heb jij tegenwoordig toch creatieve ideeën!” ( op zijn Spaans dan). Een groter compliment kan ik toch niet krijgen?

Dus volmondig ja: Creatieve inspiratie is besmettelijk mits je het toelaat!

Sabine Bertuch

Sabine heeft met een verhuizing naar Spanje in 2007 het roer omgegooid en woont en werkt in Spanje. Specialismen van haar zijn: Talen, vertalingen, lesgeven in talen, cursussen opzetten, netwerk opbouwen, grafisch design verkopen, reizen organiseren.
Sabine spreekt 6 talen!: spaans, duits, nederlands, frans, engels, italiaans en een beetje katalaans.

Haar motto is: “Wie niet waagt die niet wint.” Ze is dan ook bezig met groot project in Spanje.

Website: Sabine Bertuch / Talenpalet
Twitter: @talenpalet1
Linkedin: Sabine Bertuch

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

5 Manieren om een definitie van ‘creativiteit’ te ontdekken

Mieke Siemons — Sun, 07 Mar 2010 19:36:59 +0000

~ Gastblog van Mieke Siemons ~

Creativiteit definiëren via de meest voor de hand liggende en minder vanzelfsprekende methoden.

1 Het woordenboek

Woordsoort: znw.(v.)
Modern lemma: creativiteit
znw. vr., g. mv. Gevormd bij creatief naar het voorb. van andere woordparen op -tief en -tiviteit of uit eng. creativity (1875); zoo ook fr. créativité (1946), du. kreativität.
ᴁ Het creatief zijn; scheppingskracht, scheppend vermogen.
v. dale [1976].

2 Vraag het de experts

Voor een presentatie over creatieve werkvormen, vroeg ik creatief doeners (mijn kunstenaarscollega’s) en creatief denkers naar de betekenis van creativiteit. Drie van de vele antwoorden:

“Creativiteit, voor mij, is het tussen de regeltjes door laveren en mijn grenzen verleggen door het putten uit m’n oplossingsgevoelig denken, ervaring en fingerspitzen-gefuhl. Om zo te komen komen tot toepassingen die nog niet bedacht zijn”  en ”creativiteit = een soort endorfine want het stimuleert je blij-klieren.” Rian van Nieuwkerk (kunstenaar)

“Ik denk dat creativiteit een praktisch vermogen is, intelligentie is er in vele vormen!  Het combineren van toevalligheden tot een vinding / oplossing. Zonder creativiteit zou de mens nog in de oerwouden en op de steppe ronddolen.” Jacob Bos (kunstenaar)

“Constant anders leren denken  - van alle kanten naar iets kijken  - komen tot niet conventionele oplossingen  - out of the box.” Saskia Smet (creatief denker)

3 Creatief beelddenken

Via google zocht ik naar afbeeldingen met als zoekterm “creativiteit”. Ik koos er vijf, die voor mij het meest over creativiteit gaan.

4 Creativiteit, hoe voelt dat?

Voor mij is creativiteit als zuurstof, ik kan niet zonde. Creativiteit is spelen, vliegen vrijheid, leven. Hoe voelt creativiteit voor jou? Welke kleur heeft creativiteit. Heeft het een geur? Hoe smaakt creativiteit? Gebruik je zintuigen.

5 … even niet

Ik loop nu al 2 uur te tobben over het 5e punt en kom geen stap verder. De beste ideeën komen vaak als je er niet aan denk. Het Eureka komt vaak als je ontspant en niet bewust met je vraag bezig bent. Dus ik doe als Archimedes en neem een bad. Ook niets doen is soms creatief zijn.

Mieke Siemons

Bronvermelding afbeeldingen: hoofd, steen-wiel, kleur-citroen, vis-lamp, lucht-hand, Archimedes

Mieke zet creativiteit in bij bedrijfstrainingen en coaching, en heeft hiervoor een eigen methodiek ontwikkeld, waarbij beelddenken, expressief schilderen en objectieve waarneming krachtige middelen zijn voor bewustwording en verandering. Oprichter Mieke Siemons heeft 15 jaar ervaring in het bedrijfsleven als adviseur, consultant, opleider en projectmanager. Daarnaast is zij beeldend kunstenaar.

KNOCKaRT verzorgt trainingen op het gebied van:
veranderingsprocessen, omgaan met weerstand, samenwerking, communicatie, persoonlijke effectiviteit, creativiteit, innovatie en ideeënontwikkeling.

Wij, als DeInspiratiekamer, werken graag samen met Mieke.

Website: Mieke Siemons
Twitter: @Mieke_Siemons
Linkedin: Mieke Siemons

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Hoe social media aantoont dat creatieve vaardigheden noodzakelijk zijn

Lodewijk van den Broek — Wed, 03 Mar 2010 10:00:29 +0000

“Computers, camera’s, recorders, allemaal zijn ze goedkoper en beter geworden. Iedereen met een idee en een verhaal kan dat nu vertellen. Is niet meer afhankelijk van de partijen die over de schaarse middelen beschikken. Hij kan op zoek gaan naar een publiek.” ~ Erwin Blom in “Handboek Communities – De Kracht van Sociale Netwerken”

Dat internet steeds belangrijker wordt is natuurlijk een cliché. Internet dringt door tot elk moment van de dag dat we rondlopen. We hebben thuis breedband internetaansluitingen, op kantoor hebben we breedband internetaansluitingen en steeds vaker hebben we op onze mobiele telefoon breedband internetaansluitingen. En al deze aansluitingen zijn ook nog eens uiterst betaalbaar.

Altijd online

Onze maatschappij, maar zeker niet alleen de onze, gaat naar een status waarbij we altijd online zijn. Als Nederlanders hebben we wel een voordeel, want de penetratiegraad van breedband internetaansluitingen in Nederland hoort in de wereldwijde top 10. Dat geeft ons een voorsprong, maar dat moeten we op persoonlijk niveau natuurlijk wel benutten.

Naast de toegang tot het internet als consument of als gebruiker, is ook de toegankelijkheid van het net steeds beter en goedkoper geworden. De grens tussen iemand die content tot zich neemt en iemand die content maakt en publiceert is aan het vervagen. Het enige dat mensen tegenhoudt om de stap over de grens te maken, zijn zijzelf. Technologisch is de grens er namelijk niet meer en er zijn ook geen enorme financiële barrières.

De enige barrières zijn de creatieve vaardigheden om daadwerkelijk originele content te creëren en het lef om dat ook daadwerkelijk te doen.

“Geloof me, die social media zijn geen hype, ze worden ooit zo gewoon en in al onze activiteiten geïntegreerd dat we er niet meer over spreken. Dan hebben we het gewoon weer over media. Maar zo ver zijn we nog lang niet.” ~ Erwin Blom in “Handboek Communities – De Kracht van Sociale Netwerken”

En dat het belangrijk is om die vaardigheden te ontwikkelen, bewijst bovenstaand citaat. De barrières om content te creëren worden weggenomen en de interactie met de gebruikers voert de boventoon. Doordat de barrières wegvallen komt de macht bij de consument te liggen. Als jij niet te bieden hebt wat ze zoeken, dan zoeken ze verder wetend dat ze het ergens anders wel kunnen vinden. En in het onwaarschijnlijke geval dat ze het niet vinden, dan is de barrière om dan zelf maar dat gat in te vullen zo klein dat die stap snel gemaakt is. Mits aan de voorwaarden van creatieve vaardigheden en lef is voldaan uiteraard.

Kritieke massa

Iedereen die originele content weet te creëren heeft een plek waar dat kan. En als je in staat bent om een authentieke band op te bouwen met je publiek, dan zal in die samenwerking het kwaliteitsniveau stijgen en aanbod en behoefte nog beter bij elkaar brengen. Die trend is wat we op internet zien. En zoals we zien aan boeken als Handboek Communities van Erwin Blom of Connect van Menno Lanting is dit fenomeen voor veel mensen nog uitermate nieuw. Zo nieuw zelfs dat ze via oude media (boeken) bereikt moeten worden.

Maar als de kritieke massa eenmaal bereikt is, dan is social media zo’n geïntegreerd deel geworden van hoe we communiceren en creëren, dat we het niet langer als apart onderdeel zullen benoemen. En dit model zal niet alleen op internet floreren, de principes van dit model zijn namelijk zo generiek dat dit zal doorsijpelen naar andere gebieden van ons leven en ons werk.

En trouwens … met die toenemende penetratiegraad van internet connectiviteit zullen we in de toekomst waarschijnlijk ook er van uitgaan dat iedereen sowieso altijd online is. En dan is internet overal en maakt het onderscheid tussen online en offline weer niets meer uit.

De ontwikkelingen op internet tonen ons dus dat het ontwikkelen van creatieve vaardigheden en het ontwikkelen van het lef om te creëren noodzakelijk zijn om in de toekomst waarde te blijven creëren. Een bedrijf bouwen op schaarste is nog slechts voor weinigen weggelegd.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Denken als Leonardo da Vinci – Zijn 7 eigenschappen

Remco Langeler — Sat, 20 Feb 2010 02:01:38 +0000

Anatoom, architect, botanicus, filosoof, geograaf en geoloog, humorist, ingenieur, kok, kostuum- en decorontwerper, militair ingenieur, musicus, natuurkundige, ruiter, schilder, stadsplanner, uitvinder, verteller en wiskundige…
…Mag ik je voorstellen: Leonardo da Vinci

Het boek ‘Denken als Leornardo da Vinci‘ inspireert om onze eigen mogelijkheden ten volle te realiseren. De fundamentele elementen van Da Vinci’s benadering van het leren en het werken aan ‘intelligentie’ kunnen we navolgen en toepassen. Dit mooie boek van Michael J. Gelb verschaft ons hiertoe een ingang en het voorbeeld van da Vinci wijst de weg hoe we meer kunnen zijn wat we werkelijk zijn.

Gelb eindigt zijn inleiding met:

“Wij leven in een wereld vol herrie, stank en verkeer. Maar ook jij bent uit de zon geboren, en op weg naar de zon. Dit is een gids voor die reis, geïnspireerd door een van de grote zielen uit de geschiedenis. Een uitnodiging om de levende lucht in te ademen, de vuurkern in je hart te voelen, en de volle bloei van je eigen geest.”

Je brein is veel beter dan je denkt

Bijna iedereen heeft een onbeperkt potentieel tot leren en creatief zijn. Vermoedelijk onderschat je je vermogens. De combinatie van de theorie van de meervoudige inteligenties van Gardner e.a. met het besef dat intelligentie levenslang ontwikkeld kan worden, is een krachtige inspiratiebron voor iedereen die zijn of haar potentieel ten volle wil benutten.

Leuk om hier te vertellen dat JanPeterBogers en ik tijdens de 2e nationale kansdenkdag op 9 april a.s. na de lunch hier met alle aanwezigen een uur mee aan de slag gaan.

De 7 DaVinciaanse Principes

In het boek worden de 7 Davinciaanse principes met ons gedeeld. Dit is, naast een biografische schets van Leonardo daVinci en een verhandeling over de overeenkomsten van de Renaissance met onze tijd, de kern van het boek.

Het doel dat Gelb met het delen van deze principes heeft, zo zegt hij, is: “Het is van belang dat je ze, zoals zoveel dingen die met gezond verstand samenhangen, onthoudt, ontwikkelt en toepast.” Hieronder de 7 Davinciaanse principes…

Curiosità

Een onverzadigbaar nieuwsgierige benadering van het leven en een niet aflatend streven naar permanent leren.

Het streven naar permanent leren komt op de eerste plaats, omdat het verlangen te weten, te leren en te groeien de stuwende kracht is achter kennis, wijsheid en ontdekken.

Wij zijn allemaal ons leven begonnen met een onverzadigbare nieuwsgierigheid, maar de meeste van ons hebben op school geleerd dat antwoorden belangrijker zijn dan vragen stellen. De scholen bevorderen in de meeste gevallen niet onze nieuwsgierigheid. Nee, het tegenovergestelde daarvan zelfs. We hebben niet geleerd plezier te beleven aan onduidelijkheden en de vaardigheid van vragen stellen. Het goede antwoord vinden wordt beloond en dat is dan het antwoord dat de meester of juffrouw al weet. Ook later in onze opleiding blijft dit patroon leidend. We zullen dus bewust moeten oefenen in nieuwsgierigheid, een open geest en vooral vragen stellen vanuit verschillende gezichtspunten.

We moeten leren de goede of misschien wel naïeve vragen te stellen, in plaats van het goede antwoord te vinden. Leren een probleem op andere manieren te bekijken door onze oorspronkelijke vraag te vervangen voor andere.

Daarnaast is het constant op zoek zijn naar nieuwe ‘leerstof’ een duidelijke Da Vinciaanse eigenschap. Dit kunnen ook hobby’s en interesses zijn. Gelb komt in het boek met een, door onderzoek onderbouwde stelling, dat als je je ‘ideale-hobby’of ‘droom-hobby’ uitoefend, je een meer voldoeninggevend leven leid. In de praktijk doen vele hun ‘droom-hobby’ echter niet, door de vele bekende redenen als bijvoorbeeld “geen tijd, te druk”, “te oud” of “ik zal daar nooit goed in worden”!

Dit lijkt mij, als dit laatste bij jou het geval is, een mooie start om dit principe verder te omarmen. Bepaal hoe jij je ‘ideale-hobby(’s)’ gaat realiseren. Stel jezelf vragen die met de realisatie daarvan te maken hebben en actie. De meest uitdagende vraag is daarbij wellicht: “Hoe kan ik zorgen dat ik betaald wordt voor het tijd besteden aan mijn ideale hobby?”

Als laatste wil ik hier een tip uit het boek opnemen in het kader van hoe je kinderen kan stimuleren vragen te stellen: “Vraag aan kinderen wanneer ze thuiskomen van school: ‘Wat heb je vandaag op school gevraagd?”

Dimostrazione

Een voornemen om kennis te toetsen aan ervaring, volharding, en een bereidheid om van fouten te leren.

Da Vinci noemde zichzelf zijn hele even lang ‘discepolo della esperienza’, leerling van de ervaring. Hij vond dat alle wetenschappen die niet geboren zijn uit ervaring, de moeder van alle zekerheid, ijdel en vol fouten zitten. En dan de eigen ervaring, die door door een van de vijf zintuigen is gegaan.

Hoewel hij veelal wordt gezien als het grootste genie aller tijden, maakte Leonardo da Vinci vele fouten en missers. Naast de vliegmachine die nooit opsteeg, erfehechtingstechnieken die mislukte of planologische misvattingen, staat in het boek nog een leuk voorbeeld over een keukenautomatisering bij een buffet van een vooraanstaand italiaan. Hij volhardde echter altijd en had een onbegrensde veerkracht. Hindernissen waren juist een teken om door te gaan. Ervaring was het principe dat zijn richting bepaalde.

De heersende meningen, ideeën en overtuigingen werden in de Renaissance getransformeerd. Doordat Leonardo da Vinci zijn eigen wereldbeeld aan de kaak stelde, kon hij ook het werelbeeld aan de kaak stellen. Met onafhankelijk denken, zoveel mogelijk ervaringen opdoen (ideeën of overtuigingen hebben dan immers minder kans om vast te roesten), open en oorspronkelijk blijven, liep Da Vinci voorop in de revolutie van toen.

Leef jij in de geest van de renaissance? Of bedrieg jij jezelf met je meningen? Zijn die wel echt van jou? Leg jij je ervaring onder de loep? Kijk jij kritisch naar je overtuigen en hun bronnen?
Stel jezelf vragen als:
- Hoe ben ik aan dit idee gekomen?
- Hoe sterk geloof ik er in?
- Waarom blijf ik erbij?
- Wat zou maken dat ik hier anders over ging denken?
Denk ook aan de rol die de bronnen hebben gespeeld bij je overtuigingen: Media, zoals internet, TV, kranten of tijdschriften. Of: Mensen, zoals familie, leraren, religieuze leiders of vrienden en je relatie. Of: Je eigen ervaring

Wat betreft de opvoeding van een kind in een persoon die voor zichzelf denkt, van fouten leert en volhoudt bij tegenslag, is het essentieel dat je het zelfvertrouwen van je kind voedt.

Sensazione

De voortdurende verfijning van de zintuigen, met name het zien, als middel om de ervaring te verlevendigen.

‘Saper vedere’ (kunnen zien) was een van Da Vinci’s uitgangspunten. Hij had een zeer sterk ontwikkeld gezichtsvermogen. Voor Da Vinci waren de zintuigen de opening naar de ervaring en kon alleen daarmee geheimen onthuld worden. De schilderskunst was voor hem de hoogste kunst, want hij was van mening dat het oog “het voornaamste middel is waardoor het voor het verstand mogelijk is volledig en overvloedig te genieten van de oneindige werken der natuur.”

Da Vinci kwam tot de conclusie dat de meeste mensen ‘kijken zonder te zien’, ‘luisteren zonder te horen’, ‘aan te raken zonder te voelen’, ‘eten zonder te proeven’ en ‘in te ademen zonder geur waar te nemen’. Om de geest en onze ervaringen te scherpen is het echter noodzakelijk om onze zintuigen te verfijnen.

In het boek staan meerdere praktische oefeningen in relatie tot je zintuigen.Een greep: De kunst van het visualiseren , tekenen, instellen op dichtbij en veraf, schilders bestuderen, gelaagd luisteren, zwijgen, bestuderen ‘grote’ muziek, geurenwaaier, wijnproeven, de natuur aanraken, ruimteinrichting, etc…

Voor de ouders staan er weer enkele tips, o.a.: ‘Gezichtsscherpte, plezier in kleuren, waardering voor klanken en een natuurlijk synesthetisch bewustzijn kunne gevoed worden door middel van tekenen, schilderen, muzieklessen en het dagelijks omringen van mooie dingen.’

Sfumato

Een bereidheid om dubbelzinnigheid, paradoxen en onzekerheid te verwelkomen.

Een open instelling tegenover onzekerheid is hét geheim voor het vrijmaken van je creatieve potentieel. De eigenschap om onzekerheden te tolereren, is in de huidige tijd met de snelle veranderingen en waarin de onzekerheden toenemen, van uitermate groot belang. Zekerheden zijn moeilijk te handhaven, hoewel velen dat nog steeds krampachtig proberen. Tegenstellingen, paradoxen, we zullen er mee leren moeten om gaan. Al was het alleen al om (geestelijk) gezond te blijven.

Wat zou jij aan je gedrag kunnen veranderen om je eigen tolerantie voor onzekerheden op te rekken? Ook hier staan weer mooie praktische oefeningen in het boek. Een paar mooie uitgelicht:
- Tel het aantal keren per dag dat je ‘absolute’ woordjes gebruikt, zoals ‘totaal’, ‘altijd’, ‘beslist’, ‘moet’, ‘nooit’ en ‘absoluut’. Let ook op hoe je een gesprek beëindigt. Eindig je meestal met een uitspraak of vraag?
- Probeer je bewust te worden van je angsten. Als je dat weet kan je deze leren accepteren en je bevrijden van beperkende gedachten en handelingen.
- Bouw incubatieperioden in en vertrouw erop dat dit je intuïtie en creativiteit helpt aan te boren.
- Ook afzondering en ontspanning zijn belangrijk. Zoek plekken op waar je ook alleen kan zijn. De beste ideeën krijg je als je alleen bent. Ook elk uur een ‘hersenpauzes’ van 10 minuten is stimulerend. Zet klassiek muziekje op, maak wat mindmaps of tekeningetjes of stretch wat.
- Schenk aandacht aan je vermoedens en intuïties die je dagelijks krijgt.
- Bouw een tolerantie op voor verwarring en omarm een creatieve spanning. De contemplatie-oefening in het boek vind ik één van de mooiste van het boek.

En voor de ouders: Moedig kinderen aan plezier te hebben in het onbekende en stimuleer eigen verbeeldingskracht.

Arte/Scienza

De ontwikkeling van het evenwicht tussen wetenschap en kunst, logica en verbeelding. Denken met beide hersenhelften.

Onze scholen zijn in het algemeen geneigd de niet-verbale vorm van intelligentie te verwaarlozen. In het boek wordt gesteld dat we lijden aan een pandemie van ‘het denken met het halve brein’. In een eerder artikel over het boek van Daniel H. Pink ging het hier al eerder over. Personen waar de linkerhersenhelft overheerst hebben vaak goede schoolresultaten, terwijl mensen waar de andere hersenhelft domineert zich vak schuldig voelen over hun manier van denken en vaak zelfs etiketten van ‘moeilijk lerend’opgeplakt krijgt.

Leornardo da Vinci heeft door zijn eigen voorbeeld aangetoond dat het zoeken naar schoonheid en het zoeken naar waarheid verenigbaar zijn. Daarnaast geeft hij in vele uitspraken ons als het ware de opdracht om bij jezelf de fantasie van een kunstenaar te stimuleren. Vindingrijkheid versnellen door contexten samen te brengen en van daaruit nieuwe dingen te laten onstaan. De basis van alle creatieve denktechnieken die er zijn (en die wij bij DeInspiratiekamer gebruiken bij het faciliteren van ideeënsessies).

Mindmapping is een bekende praktisch in te zetten techniek om arte en scienza samen te brengen in je dagelijks werken, denken en probleem-oplossen. Tony Buzan heeft in de mindmap-methode evenwicht gebracht tussen het genereren van ideeën en het organiseren daarvan, terwijl alle aspecten van mentale expressie de ruimte krijgen.

Leer de regels van mindmapping en pas ze toe op elk moment dat je in de mogelijkheid bent, dat je wat wilt opschrijven, wilt onthouden, en als je in minder tijd meer ideeën wilt genereren. Geef ruimte aan je eigen oorsponkelijkheid.

Corporalitá

Het aankweken van gratie, handigheid, conditie en houding.

Da Vinci had de mening dat iedereen zelf de verantwoordelijkheid heeft voor zijn gezondheid en welzijn. Hij zag dat mentaliteit en emoties hun uitwerking hebben op de fysiologie en raadde mensen aan te leren hoe gezond te blijven en dat toe te passen. Zelf was hij vegetarisch, omdat hij eenvoudig voedsel zag als een van de vele manieren om gezond en in balans te blijven.

Wat doe jij om fit te blijven en de coördinatie tussen lichaam en geest te ontwikkelen? Je kunt de kwaliteit van je leven verbeteren door dit principe serieus te nemen. Velen kennen van jullie wellicht de ‘7 habits of highly effective people’ van Stephan Covey. De 7e habit, ’sharpen the saw’, is de laatste en houdt o.a. in dat je naast al je andere gewoonten ook zorg moet hebben voor je fysieke gestel. Om de andere habits te kunnen is dit essentieel.

Connesione

De erkenning en waardering van het onderlinge verband tussen alle dingen en verschijnselen. Systeemdenken.

Wanneer je een steen in een stille vijver gooit, gloft het water rondom weg in een reeks steeds wijder wordende cirkels. Een mooie uitspraak een systeemdenker pur sang Leonardo da Vinci hierover: “De aarde wordt uit haar positie gebracht door het gewicht van een vogeltje dat erop rust.” In dit laatste davinciaanse principe kijken we hoe alle eerdere principes in elkaar passen.

In één van de laatste oefeningen in het boek ‘Maak een mindmap als blauwdruk voor je leven’, kan je je leven, je doelen, waarden, prioriteiten en bestemming, bekijken vanuit het perspectief van ‘Connessione’. Je zal de samenhang beter begrijpen en daardoor zul je beter in staat zijn de ‘ontregelingen’, conflicten en ‘blinde vlekken’, die het bereiken van je doelen en dromen in de weg staan te overwinnen. De stappen in deze oefening zijn als volgt:
- Maak een schets van het totaalbeeld van je dromen
- Preciseer je doelen
- Krijg je diepste waarden duidelijk
- Denk na over je bestemming
- Stel de huidige realiteit vast
- Zoek naar verbanden
- Ontwerp een strategie voor verandering

Laat je inspireren door deze uitzonderlijke man die op zijn sterfbed zei: “Dimmise mai fu fatto alcuna cosa?” “Zeg mij of er ooit iets gedaan is?” Hijzelf verontschuldigde zich over wat hij had nagelaten te doen, maar het is onvoorstelbaar wat hij heeft nagelaten…

Of nu wel of niet in een ‘moderne renaissance’ zitten, jij en ik kunnen ervoor kiezen als renaissance-denkers te leven.

Michael Gelb over de 7 principles van Leonardo da Vinci:

BBC filmdocu over Leonardo da Vinci. Hier eerste stukje. Op Youtube is de rest te bekijken.

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Inspiratie zoek je niet – Inspiratie vindt jou

Brigitte van Tuijl — Tue, 16 Feb 2010 10:35:36 +0000

~ Gastblog van Brigitte van Tuijl ~

Sinds ik in 2003 voor mezelf begon heb ik een uitlaatklep voor mijn creativiteit gevonden.

Voor die tijd zag ik mezelf heel lang niet als creatief. En toen ik me realiseerde dat ik dat wél was, wist ik niet goed wat ik ermee kon doen. Inmiddels weet ik niet beter dan dat ik enorm creatief ben. En gaat er geen dag voorbij zonder dat ik mijn creativiteit gebruik. Het helpt me bij het coachen, bij het schrijven, het ontwikkelen van nieuwe diensten en producten, etc.etc.

Creativiteit en inspiratie gaan hand in hand.

En aan inspiratie heb ik gelukkig geen gebrek. Alles – en dan bedoel ik echt álles – is voor mij een bron van inspiratie. De nieuwe sluiting van een pak Brinta kan in combinatie met een zinnetje uit een liedje zomaar tot een blogje over het belang van dromen leiden. Een langsrijdende auto met de tekst ‘Kwaliteit is geen toeval’ inspireert me tot een coachingsoefening. En een foto van een bijzondere schoen vertaalt zich in een nieuwe workshop.

Hoe komt het dat alles me kan inspireren?

Volgens mij komt het doordat ik me openstel om geïnspireerd te worden. Ik vraag er ook om. Geen idee aan wie of wat precies, maar aangezien ik altijd antwoord krijg blijf ik vragen. Doordat ik me openstel om geïnspireerd te worden en er bovendien heilig in geloof dat alles en iedereen een bron van wijsheid en inspiratie kan zijn, werkt het voor mij ook zo. Ik ben ervan overtuigd dat als je denkt dat inspiratie krijgen een ingewikkeld en moeizaam proces is, je het ook op die manier zult ervaren.

Het werkt ook goed om het toeval uit te nodigen.

Soms pak ik een willekeurig boek of de krant en sla die zomaar ergens open. Het eerste woord dat ik zie, neem ik me dan voor, leidt tot het onderwerp voor de eerstvolgende nieuwsbrief. Datzelfde principe kan je op talloze manieren toepassen. Eigenlijk is alles dat je aandacht trekt nadat je de vraag om inspiratie hebt gesteld een antwoord.

Ook je intuïtie is sterk verbonden met je creativiteit en inspiratie.

Hoe intuïtiever je bent, hoe makkelijker je toegang hebt tot inspiratie en creativiteit. Miljoenen ideeën zweven door de lucht, klaar om opgevangen te worden door een open geest die bereid is iets met een idee te doen. Wat zou je moeilijk doen om alles zelf te bedenken als je het alleen maar op hoeft te vangen?

Stel je open, ontwikkel je intuïtie en let op signalen en impulsen. Zo maak je het voor inspiratie makkelijk om jou te vinden. En zit je, net als ik, nooit meer zonder…

Brigitte van Tuijl

Brigitte heeft een eigen bedrijf waarin ze mensen helpt ontdekken wat ze écht willen, zodat ze werk vinden waar ze helemaal gelukkig mee zijn. Dit doet ze onder andere d.m.v. workshops, trajecten, teleseminars en een e-course. En schrijven natuurlijk…

Op haar website vind je talloze blogjes over het ontdekken en waarmaken van je dromen. Ook kan je je daar opgeven voor een gratis abonnement op de maandelijkse inspiratiemail, boordevol tips en inspiratie over datzelfde onderwerp.

Website: Brigitte van Tuijl
Twitter: @brigittevanT
Linkedin: Brigitte van Tuijl

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Steek je geestelijke energie in het nieuwe en onbekende

Remco Langeler — Fri, 12 Feb 2010 11:42:00 +0000

“Zoek jij naar ideeën op steeds dezelfde plaatsen?”

Blijven hangen in het oude bekende heeft zijn voordelen zo lijkt het. Je weet immers waar je aan toe bent en je komt niet voor verrassingen te staan. Daar is natuurlijk niets mis mee, alleen je creativiteit wordt er niet echt door aangesproken.

Juist met nieuwe en vooral onbekende zaken zal je jezelf geestelijk uitdagen en prikkelen om met nieuwe informatie, ervaringen, onduidelijkheden, mensen en andere vragen bezig te zijn.

Doe elke dag iets anders of dingen op een andere manier!

Elke dag iets anders doen? Ja, routine bij bepaalde zaken is prima, maar elke dag dezelfde dingen doen of dingen op dezelfde manier, is funest voor je creativiteit. Waarom zou je niet elke dag andere dingen doen? Waarom zou je dingen niet op een andere manier doen? Waarom zou je niet bepaalde gewoonten doorbreken? Waarom zou je jezelf niet prikkelen door andere input, andere ervaringen? Waarom zou je niet …?

Open deur? Wellicht wel voor je…, maar toch kan het goed zijn om bewust om te gaan met je patronen en hoe jij jezelf geestelijk nieuwe energie geeft. Dat doe je toch al, denk je wellicht… Bedenk dan dat als je juist denkt iets al te doen, je jezelf ‘vast’ zet… en dat is nou weer niet bevorderlijk voor je creativiteit…

Idee: Verzin 3 omgevingen/plekken waar je nog nooit geweest bent en plan komende maand tijd om daar te zijn, rond te lopen, te gaan werken, te ontmoeten, te kijken, te praten, etc. Kijk rond met de focus op paar concrete vragen/projecten waar je mee bezig bent.

Idee: Doe elke week minimaal 3 dingen die je nog nooit in je leven gedaan hebt. Dit kan van alles zijn. Van een tijdschrift lezen dat je niet kent, tot de hond van je buren uitlaten, tot een stad of dorp bezoeken waar je nog nooit geweest bent, tot iets eten dat je nog niet kent, tot in een hutje op de hei, tot iets doen dat je tot nu toe niet durfde, etc…

Idee: Volg ons op twitter:
DeInspiratiekamer: @Inspiratiekamer
Remco: @inspiratoo
Lodwijk: @Lodewijkvdb

Hoor graag jullie ervaringen. Plaats een reacties hier of mail je verhaal en ervaringen (naar remco@deinspiratiekamer.nl) als een blogartikel en wij plaatsen het op dit blog.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

De ideeënradar

Sigrid van Iersel — Tue, 09 Feb 2010 21:51:06 +0000

~ Gastblog van Sigrid van Iersel ~

Zet me onder druk om iets origineels te bedenken en ik klap dicht. Gelukkig zit in mijn hoofd een bijzonder apparaat, dat mij bij staat in tijden van ideeënschaarste.

Enkele minuten nadat ik Remco had laten weten dat ik een gastblog zou schrijven voor De Inspiratiekamer, spuide hij zijn enthousiasme daarover al op Twitter. Tja, nu moest ik wel!

Gelukkig had ik al wel een onderwerp bedacht voor dit gastblog, namelijk creativiteit op commando. Wat ik daarover kwijt wilde, is dat mij dat doorgaans niet lukt. Ik vind het vreselijk om in een vergaderkamertje opgesloten te zitten om à la minute originele ideeën te lanceren. Of nog erger: familieleden en bekenden die automatisch naar jou kijken als er iets creatiefs bedacht moet worden. Ze rekenen erop dat je meteen een geniaal idee paraat hebt. Dat soort momenten vrees ik, want dan valt in mijn hoofd een deksel met een donderende klap dicht.

Toch is dat gek. Meerdere malen per week schrijf ik stukjes voor mijn weblogs Ideeënmaker en Verhaallijnen, waarbij ik mijn lezers allerlei ideeën aan de hand doe over creativiteit en het schrijven van waargebeurde verhalen. Eigenlijk zit mijn hoofd de hele dag vol met ideeën. Een deel daarvan kan ik gelukkig op mijn blogs kwijt, maar er blijven er nog een heleboel over om te bewaren voor later. Ik ben een soort eekhoorn, die een wintervoorraad ideeën aanlegt.

Nu heb ik wel een manier ontwikkeld, die de ideeënaanvoer op gang houdt. Of eigenlijk is het meer een vorm van aandacht geven. Ik heb namelijk een radar in mijn hoofd zitten. Bij allerlei dingen die ik lees, zie of hoor, speurt hij alert naar aanknopingspunten. Hé, dat is iets leuks, signaleert hij. Kun je daar nog meer mee? En plop, weer een ideetje erbij.

Die radar heeft zich in mijn hoofd genesteld toen ik twintig jaar geleden begon als journalist. Ik belandde in een redactielokaaltje in een plattelandsgebied, waar vrijwel niets te beleven was. We moesten vaak alles uit de kast trekken om het ‘nieuws’ op te sporen. Een eenvoudige gebeurtenis kon op deze manier zomaar uitdijen tot opening van het streekkatern. Dat had ik allemaal aan de radar te danken, die allerlei onderwerpen doorlichtte op de vraag: ”Zit hier een verhaal in?”

Nu zorgt de radar ervoor dat er genoeg ideeën zijn voor mijn blogs en andere activiteiten. Hij scant over mijn schouder mee als ik internet afstruin of als ik boeken aan het lezen ben. Hij luistert mee als ik met iemand in gesprek ben. Hij kijkt ook goed om zich heen en speurt naar trends op het gebied van creativiteit, psychologie en verhalen. Inspiratie ontstaat nooit zomaar uit het niets.

De oogst bestaat soms alleen maar ruw materiaal. Losse ingevingen staan jarenlang verweesd in mijn notitieboekje, wachtend op betere tijden. Anderen maken me meteen warm en vragen om directe uitvoering. Of ik kan ze gebruiken als er met een deadline in zicht een nieuwe invalshoek nodig is.

Maar een idee leveren op commando? Zomaar spontaan uit het niets? Nee, zonder hulp van mijn apparaatje lukt dat echt niet.

Sigrid van Iersel

Dit is een gastblog van Sigrid van Iersel. Sigrid werkt als journalist en schrijft via haar bedrijf Verhaallijnen levensverhalen voor mensen die hun levensverhaal boekvorm willen vastleggen. Ook is ze actief als blogger op het weblog Ideeënmaker IDenmaker.blogspot. Hier geeft ze tips en inspiratie om je persoonlijke creativiteit te vergroten. “Mijn doel is om mensen te laten ontdekken hoeveel mogelijkheden tot creativiteit ze in zich hebben. Het gaat namelijk vaak om eenvoudige dingen, zoals jezelf toestaan nieuwe dingen te ontdekken.”

Blogs van Sigrid:IDenmaker & verhaallijnen
Twitter:@SigridvanIersel
Linkedin: Sigrid van Iersel

Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Het gouden tijdperk

Remco Langeler — Mon, 08 Feb 2010 12:25:23 +0000

Afgelopen donderdag en vrijdag was ik 2 dagen in het klooster ZIN in Vught. Twee dagen werken in een serene sfeer met een vast ritme in de dag. o.a. Muziekmeditatie, wandelingen langs 300 jaar oude bomen en een ochtendmeditatie begeleid door Frater Wim.

Na de heerlijke maaltijden, die op vaste tijden met iedereen die in klooster verblijft plaatsvinden, leest men een voor dat moment uitgekozen tekst voor. Eén van deze teksten wil ik hier graag van binnen de kloostermuren naar buiten halen…

Er was eens een man…

Er was eens een man die naarstig op zoek was naar ware kennis. Na vele omzwervingen kwam hij bij het huis van een meester van wie gezegd werd dat hij alle geheimen van het leven kende.
De man vroeg of hij zijn leerling mocht worden en of de meester hem in de mysteries van het leven wilde inwijden.
De meester zei: “Je mag blijven, maar alles gebeurd op z’n tijd.”
Enkele jaren lang verrichtte de leerling werk in het huis en de tuin van de meester, en hij lette erop de kleinste wens te vervullen van de man wie hij de grote inwijding verwachhte.
Maar uiteindelijk vertelde de meester hem alleen maar dat er over enkele eeuwen een ‘gouden tijdperk’ zou aanbreken.
Dan wil ik naar dat tijdperk reizen, dacht de leerling, die ervan overtuid geraakt was dat hij verder niet veel wijzer zou worden bij deze meester.

Hij verliet de meester en zwierf over de wereld, op zoek naar iemand die hem daarbij zou kunnen helpen. En ja, eindelijk vond hij een wonderdoener die bereid was de leerling enkele eeuwen te laten slapen.
Toen de leerling ontwaakte, bevond hij zich tussen de puinhopen van een vergane cultuur. Dagenlang zocht hij naar tekenen van menselijk leven en eindelijk zag hij rook van een houtvuur. Bij het vuur zat een oude man, gehuld in een versleten jas.
“Ik kom uit het verleden en ben op zoek naar het gouden tijdperk”, zei de leerling.
“Tja…”, zei de man. Dan ben je twee eeuwen te ver gereisd.”Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Soms kan het leven alle creativiteit doen bevriezen

Rachel Naomi — Mon, 01 Feb 2010 10:04:47 +0000

~ Gastblog van Rachel Naomi ~

Onzekere creatieve mensen hebben het heel moeilijk, daar ben ik van overtuigd. Al vanaf dat ik een klein meisje was, wist ik wat ik wilde worden. Een hele beroemde schrijfster, die op een dag de “gouden griffel” zou winnen. Daarnaast tekende en schilderde ik graag en het liefst wilde ik ook op pianoles.

Geblokkeerde creativiteit

Door de geestelijke terreur van mijn stiefvader, die niets goed aan mij vond, blokkeerde ik volledig in het schrijven. Verhaaltjes verzon ik in mijn hoofd, maar ik durfde ze niet meer op te schrijven. Geld voor een piano was er niet, met lezen van andermans werk zouden mijn hersens krimpen. Menig tekening werd afgekraakt. Ik deed maar wat mij werd opgedragen en ik geloofde in mijn waardeloze aanwezigheid, mij regelmatig afvragend wat de zin van het leven was.

Mijn eerste man leerde mij dat ik waardevol was. Dat alles wat ik deed en wilde doen wel degelijk waarde zou kunnen gaan krijgen. Hij was kunstschilder, etser, tekenaar en bovenal noemde hij zichzelf praatjesmaker en prentjesmaker.

Ontluikende creativiteit

Omdat hij te goed in schilderen was, gaf ik dat vrijwel meteen op. Ik ontwikkelde daar in de nachtelijke uurtjes mijn eigen sierknipkunst. Ik maakte mijn eigen ontwerpen en stijl en wij exposeerden regelmatig samen of in een groep. Langzamerhand begon ik ook weer met schrijven. Maar zodra er mensen in mijn buurt kwamen die mijn werk niet konden waarderen, of uitgesproken kritiek hadden, klapte ik dicht en kon het soms een paar maanden duren eer ik weer eens aan iets nieuws begon. Ondanks vergeefse pogingen van mijn man.

Echter leerde ik daar iets essentieels wat mij in de rest van mijn leven verder hielp. Ik leerde kunst en met name klassieke muziek te waarderen. De mens erachter niet ongezouten af te kraken, zoals een man op één van onze tentoonstellingen zei: ‘Dat kan ik ook, je hebt het figuur gewoon overgetrokken. Dat is geen kunst.’

Noodlot

Zeven jaar later sloeg het noodlot toe. Van de één op de andere dag was ik opeens een alleenstaande moeder met twee hele kleine kindjes. Mijn man overleed, de oudste was bijna drie jaar en de jongste acht weken. Het enige wat ik bleef doen was dagboekjes schrijven, mijn creativiteit kwam letterlijk in de ijskast te staan.

Toen mijn oudste zoon probleemgedrag kreeg, waar ikzelf en het overlijden van zijn vader, de schuld van kregen, was mijn creativiteit ver te zoeken. Het was een kwestie van overleven.
Na bijna vijf jaar alleen moederen leerde ik mijn huidige man kennen, met twee meisjes uit zijn eerste huwelijk. Hoe hij mij ook aanmoedigde om mijn creativiteit weer naar boven te krijgen, het kwam niet echt van de grond.

Wel kreeg ik eindelijk een diagnose voor mijn zoon, autisme en een verstandelijke beperking. Heel langzaam begon ik daarna weer met schrijven. Daarin uitte ik mij makkelijker dan met praten. Mijn man begreep mij zelfs beter als ik het zwart op wit op papier zette.

Creativiteit wil zich toch uiten

Zeven jaar later ging ik hard met mijzelf aan de slag. De twee meisjes van mijn man gingen het huis uit. Voor mijn zoon vonden wij een heel geschikte woonplek om zich verder te ontwikkelen. Ik ging in therapie om het één en ander in mijn leven te gaan verwerken en door de rust kwam opeens ook weer een stuk creativiteit omhoog.
Ik begon weer te schrijven, te tekenen, te lezen, ik ging op keyboardles en de djembé kwam ook nog op mijn pad.

Vol trots kon ik vorig jaar zeggen dat ik twee boeken uitgegeven heb gekregen bij de Free Musketeers. Het ene na het andere verhaal kwam daarna op in mijn hoofd. Ik wilde zoveel tegelijk dat juist dat me weer deed blokkeren. Maar heel langzaam begin ik te beseffen dat ik verhalen kan schrijven. Boeken vol over wat ik heb meegemaakt. Het is bijna een onuitputtelijke verhalenbron. Mijn hoofd gaat sneller dan dat mijn vingers willen typen.

Nu pas voel en ervaar ik dat ik een heel sterk mens gebleven ben. Maar helaas moet ik nog wat bruggen oversteken naar de volledige zekerheid over mezelf. Dat de rust in mijn leven mij nu onrust brengt om in te willen halen, wat ik altijd wilde doen. Soms zoveel tegelijk willen, dat er daardoor niets uit mijn handen komt.

Soms kan het leven alle creativiteit doen bevriezen, de kunst is zodanig met jezelf aan de slag te gaan, dat er weer een goed evenwicht ontstaat. Dat is waar ik mee bezig ben.

Rachel Naomi

Van de redactie:
Rachel Naomi is o.a. schrijfster van ‘Beestachtige Fratsen’ dat afgelopen december is uitgekomen.
Twitter: @RachelvanderLee

Beschrijving ‘Beestachtige Fratsen’:
Als je goed naar dieren kijkt, hebben ze soms haast menselijke trekken. Sommige honden lijken op hun baas, of andersom. De wilde jonge dieren in dit boek maken het wel heel bont! Neem bijvoorbeeld de broertjes Pietje en Petertje Python. Elke dag maken ze ruzie. Als ze daardoor letterlijk met elkaar in de knoop raken, hebben ze een groot probleem! Moeten ze de rest van hun leven echt alles samen doen? Of worden ze op tijd uit hun situatie gered? Dit en nog veel meer beestachtigs kun je lezen in deze hilarische verhalenbundel.]

Foto boven door: Beth SheaMeer inspiratie nodig? Kijk dan hier:

Dwaaltochten

Lodewijk van den Broek — Wed, 27 Jan 2010 08:30:51 +0000

Als we ergens naartoe willen, dan gaan we normaal gesproken heel doelgericht naar de bestemming toe. We willen immers graag op die bestemming aankomen en de weg er naartoe is slechts een middel om van A naar B te bewegen. Vaak zijn we ook al bezig met wat we gaan doen als we eenmaal op de bestemming zijn aangekomen. We zijn dus zo bezig met de bestemming, dat we het oog voor de omgeving verliezen. En dat is zonde, want in die omgeving is heel veel inspiratie te vinden.

Dwalen zonder bestemming

Een van de manieren om ongedwongen met die inspiratie uit de omgeving bezig te zijn, is om bewust op pad te gaan zonder bestemming. Ik noem dat graag dwaaltochten. Dit zijn tochten waarbij je zonder bestemming op pad gaat en al gaande te bepalen of je links of rechts afslaat. Door er bewust voor te kiezen om zonder doel op pad te gaan krijg je de mogelijkheid om je pad zo aan te passen als je zelf wilt. Persoonlijk vind ik dwaaltochten het beste werken als je ze te voet aflegt.

Tijdens een dwaaltocht sta je bij elk kruispunt even stil, kijk je alle straten eens in en kiest dan welke straat je het leukste vindt. Beslissing voor beslissing bepaal je hoe je verdergaat. Behalve dat je op deze manier op plekken komt waar je normaal gesproken niet komt, zorg je er voor dat je op deze manier bewust gaat kijken. Eerst naar de weg, maar zodra je een tijdje wandelt zul je merken dat je zintuigen als het ware wakker zijn geworden. Er vallen je opeens heel veel dingen op, die normaal door je doelgerichtheid verborgen zouden zijn gebleven. Je ziet opeens vreemde vormen in het wegdek of bijzondere versieringen op de gevels of dappere bloempjes op schijnbaar levenloze plekjes.

Nieuwe dingen ontdekken

Er is zoveel te ontdekken op routes die we dagelijks afleggen maar onze zintuigen staan normaal gesproken uitgeschakeld hiervoor, omdat het maar afleidt van ons doel: het bereiken van onze bestemming. Door bewust die bestemming uit te schakelen creëer je ruimte waarin nieuwe ervaringen kunnen ontstaan. Reserveer af en toe eens een uurtje om een dwaaltocht te lopen, je traint hiermee om bewuster waar te nemen. Dit is een vaardigheid die je helpt om creatiever te zijn.

Overigens is deze hele oefening ook als een metafoor te gebruiken als vele andere gebieden van het leven. Niet elke bestemming en niet elke route als een fysieke gestalte te hebben.Meer inspiratie nodig? Kijk dan hier: